Ja Dat Kunnen We

Ja Dat Kunnen We! – Echte Verandering
Ongeveer drie eeuwen nadat Alexander's wereldberoemde nalatenschap in het hele Grieks-sprekende Azië werd opgeborgen, werd een andere koning geboren. Het is mogelijk dat Jezus, toen Hij een klein kind was, zelf door de stegen van Alexandrië rende, de grote Middellandse Zee-stad aan de noordkust van Egypte die Alexander had uitgekozen en had laten bouwen. In die tijd was dit de op een na grootste stad in de wereld en de stad met het grootste aantal Joodse inwoners buiten Palestina. Of Jezus nu wel of niet ooit in Alexandrië is geweest, het staat vast dat Hij 33 jaar lang in de verwaaide as van Alexander's veroveringen leefde.

Toen Hij opgroeide moet Jezus de opkomst van Zijn eigen koninkrijk overpeinsd hebben. Hij zou ook strijders door woestijnen, over bergpassen en naar verre kusten leiden. Maar zijn domein zou zo veel meer diepgang hebben. Het was niet Zijn bedoeling om een flinterdun koninkrijk te stichten dat zich over vele naties zou uitspreiden, maar dat weer snel zou verschrompelen en verdampen en zo een leeg omhulsel zou achterlaten dat alleen zou bestaan uit rituelen, religieuze spraak en bingo op Dinsdagavond.

Jezus was een radicaal. Het woord radicaal kan gedefinieerd worden als "voortkomen uit, of naar de bron of de wortels gaan". Ah, de vermetelheid van Jezus! Zijn koninkrijk zou alles doordringen. Beginnend met de ziel om vervolgens harten, gedachten, lichamen, passies en bezittingen te veroveren. Zijn koninkrijk zou inderdaad tot de wortels van de mensheid doordringen en de mensheid zo bevrijden. Zijn koninkrijk zou de hele kosmos doordringen en over de hele kosmos heersen. Jezus was zich ongetwijfeld bewust van Alexander's woorden toen Hij zei: "Ik ben de ware wijnstok en mijn Vader is de wijnbouwer. Iedere rank aan mij die geen vrucht draagt snijdt hij weg, en iedere rank die wel vrucht draagt snoeit hij bij, opdat hij meer vruchten draagt...Als iemand in mij blijft en ik in hem, zal hij veel vrucht dragen. Maar zonder mij kun je niets doen." Hij sprak uit naam van de Hovenier die Alexander beweerde te verachten. Vervolgens verkondigde Jezus dat wie niet in Hem blijft zal worden weggegooid en in het vuur zal verbranden.

Dit doet me denken aan mijn goede vriend Rasinus, die in het afgelegen dorpje Samalantan in Indonesië werd geboren. Toen Rasinus acht jaar oud was stierf zijn vader. Zijn moeder was arm en kon zich niet veroorloven om de kinderen groot te brengen. Na de begrafenis werden Rasinus met zijn drie jongere zusjes en zijn babybroertje in andere gezinnen opgenomen. De kindertijd van Rasinus werd een smeltkroes van pijnlijke herinneringen, afwijzingen, eenzaamheid en hopeloosheid. Hij woonde een tijdje in een plaatselijk weeshuis, tot dit plotseling werd gesloten. Daarna sliep hij op straat, waar hij af en toe geholpen werd door een mecanicien die hij kende. Rasinus was een verloren ziel. Hij begon betrokken te raken bij de bende-oorlogen en de drugsverkoop. In deze fase van zijn leven hadden geen woorden, retoriek, sociale programma's, conservatisme, liberalisme, beloften of politieke filosofieën hem ooit kunnen helpen.

Net als de rest van ons had Rasinus een wanhopige behoefte aan iets dat dieper gaat.

In deze wanhopige tijd werd Rasinus uitgenodigd om zijn intrek te nemen in een van de kindertehuizen van Mustard Seed. Hij vond daar meer dan een slaapplaats, veiligheid, onderwijs en drie maaltijden per dag. Hij ontmoette hier de levende God. De Apostel Paulus schreef in 2 Korintiërs 5:17: "Daarom ook is iemand die één met Christus is, een nieuwe schepping. Het oude is voorbij, het nieuwe is gekomen!" Rasinus voelde hoe hij van binnenuit een transformatie doorging. In zijn tienerjaren werd hij tot aan de rand toe gevuld met de vrucht van de Geest. Hij was herboren, zijn leven was uit een slaap opgewekt, geactiveerd en bevrijd. Rasinus begon te dromen over een toekomst waarin hij anderen kon dienen, zielen kon winnen en God's koninkrijk kon uitbreiden. Op dit moment is Rasinus bezig aan het laatste semester van zijn studie Theologie. Hij werkt nu als missionair onderwijzer voor Mustard Seed. Hij is teruggekeerd naar zijn eigen dorp, zijn geboorteplaats waar zijn moeder nog steeds woont. Hij is daar, waar voorheen geen school was, bezig met de bouw van een nieuwe Christelijke school.

Wedergeboorte. Leven. Transformatie. Vrijkoping. Ontwaking. Hoop... en jawel: verandering.

“Ja, dat kan hij! Ja, HIJ kan de wereld veranderen!” Wanneer we deze woorden in het licht van het Evangelie van Jezus Christus bekijken, dan sudderen deze in onze oren en doen deze onze harten sneller kloppen! Zij zijn een voorstelling van datgene waar wij zo hartstochtelijk over zijn. Zij dwingen ons op onze knieën, branden in onze harten en motiveren ons om vol te houden.

“God, ga alstublieft door met Uw werk via de Mustard Seed missies in Zuid-Oost Azië. Breng hoop en transformaties in de levens van kinderen en tieners, bevrijd hen zodat zij kunnen opbloeien en U met vrijgekochte zielen en veranderde levens kunnen eren.”

Praat over ons:

Volg ons: