Hier in het donker

Hier in het donker - Die slopende nachtelijke uren.

Was Job gezegend? Uiteindelijk zeker wel. Was het een zegen om te lijden? Zo ja, wat was dan de beloning aan het eind van zijn lijden? Daar was de zegen, de beloning voor zijn lijden en zijn trouw aan zijn Verlosser. Daar in het donker, in die slopende nachtelijke uren, riep Job uit tot God, en dacht dat hij niet werd gehoord. Om uiteindelijk toch Zijn stem te horen, zelfs terwijl hij werd getuchtigd, was een beloning, een zegen, de nabijheid van God.

Ik hoor Gods stem niet - niemand hoort het, niet meer, niet sinds Zijn geschenk, Zijn geest in ons is komen wonen - maar ik heb Zijn Boek, Zijn Woord. Ik heb Zijn Geest, die tot mij spreekt, maar het gebruikt mijn stem en mijn gedachten, en daarom kan ik in verwarring komen. Maar hier in het donker, in de slopende uren van de nacht, lang nadat het lichaam het bewustzijn verliest zoals dat bij slaapmiddelen gebeurd, zelfs nadat de kat eindelijk is gaan slapen, hier, nu, staat mijn geest eindelijk meer open.

Hier in de nacht - Een tijd voor vragen
Het is hier donker, in de afnemende uren van de nacht, dat ik smeek om duidelijkheid maar in plaats daarvan doelgerichtheid krijg, dat ik pleit voor begrip maar in plaats daarvan vastberadenheid ontvang, dat ik hoop op voltooiing maar alleen geduld krijg.

Pijn is een golf, een strijd tegen het getij. In de reflectie op het water worden ruimte en tijd veranderd, en het tijdelijke lijkt zowel permanent als van vitaal belang. Het gezicht dat naar me terug staart, is altijd hier en daar vervormd, nooit helemaal goed. Het is mijn spiegelbeeld, maar het is anders. Ik ben anders. Ik ben niet wat naar me terugkijkt, en toch moet ik het wel zijn. Ik beweer mezelf er niet in te herkennen, maar hou vast aan een denkbeeldige werkelijkheid die geheel door mezelf wordt omsloten. Door mijn wezen, mijn perceptie. Het ontkennen van jezelf is zoeken naar God, ja, natuurlijk. Maar hoe kan ik die perceptie van mezelf opgeven als dit het enige lijkt te zijn wat ik heb dat echt is?

Het is donker hier, in die nachtelijke uren, wanneer nachtwakers moeite hebben om wakker te blijven, wanneer de werknemers die nachtdienst hebben de tl-verlichting in de lange lege gang bestuderen, wanneer de kinderen struikelend hun weg naar de wc vinden, juist dan komen die barrières voor een ogenblik los en kunnen we de hele wereld anders bekijken. Het is hier, in het donker, net achter wat onze ogen zien, wat ons lichaam voelt, en waar onze geest beweert controle over te hebben.

Hier in het donker - Een tijd voor God
Het is donker hier, in de tanende uren van de nacht, wanneer de geest door gesloten deuren dwaalt, wanneer het hart de littekens laat bloeden, wanneer het lichaam begint te genezen. Hier, in het donker is waar ik werkelijk mezelf ben en niet een waarneming of een vermomming. En hier is waar God is, waar Hij op mij heeft gewacht, waar ik eindelijk het gevoel krijg dat Hij vlak naast me is, me aanraakt, maar tegelijkertijd ook zó ver weg is dat ik Zijn gezicht niet kan zien.

Het is hier in het donker, wanneer ik te moe ben om God niet te vinden, dat Hij mij vindt.

“Alles hangt dus af van God en zijn barmhartigheid, niet van de wil of de inspanning van de mens.” Romeinen 9:16

Praat over ons:

Volg ons: