 |
 |
De Achtergrond voor God’s Vrede
door Gloria Small
Het was vroeg in maart en het was een prachtige tijd van het jaar. De warme zomerwinden waren nog weken van ons vandaan. Onze pastorie stond midden in het bos genaamd Kissatche Forest, enkele kilometers buiten de zustersteden Pineville-Alexandria in de staat Louisiana. Pineville was in de tweede wereldoorlog, "de oorlog die all oorlogen zou beëindigen", een opleidingskamp voor het leger geweest.
De Rode Rivier stroomt door Alexandria en er zijn vele kleinere stroompjes die er onderweg in uitmonden. We gingen graag in deze beekjes vissen en onze vangsten zorgden vaak voor geweldige maaltijden op de oude kampeerplaatsen. Aan het eind van de lente zouden we dan de kinderen en een picknickmand in de auto laden en naar het bos gaan om bramen te plukken die zo groot waren als het uiteinde van je duim. De kinderen aten dan alle bramen die ze geplukt hadden en hadden dan aan het eind van de dag paarse monden en handen. De herinnering aan de jam die we van deze vruchten maakten doet mij nog steeds watertanden. Zelfs de befaamde "Knottsberry Farm" jam kon niet tippen aan de volle smaak van deze bramenjam. Het was een tijd vol geluk voor ons.
Van alle jaargetijden was de lente mijn favoriet. De bries fluisterde zachtjes door de prachtige, hoge, witte pijnbomen en dat lied wiegde mij op vele avonden in slaap. De pijnbomen hadden zachte naalden en de kegels die zij voortbrachten waren enorm. Wanneer we genoeg tijd hadden, vond ik het heerlijk om tussen de bomen te lopen. De gevallen naalden waren een kussen onder mijn voeten en de zon schilderde een patroon van stippen op het pad. In de ochtend kon je de sporen van de gordeldieren zien, die ze gemaakt hadden door met hun neus op de grond naar larven en zachte wortels te zoeken.
Deze plek was, van alle plaatsen waar we gewoond hadden, het vredigst en het mooist. De tuin van onze pastorie was ook een mooie plaats. We hadden Azalea's in veel verschillende kleuren en de zachte bladeren van de Camelia's, de gracieuze Mimosa boom en natuurlijk een oude knobbelige Mirte naast het huis.
Ervaar God’s Vrede uit Eerste Hand
Deze dag was begonnen als zo vele andere. Ik had de was buiten gehangen en deze was al gedroogd en ik had deze al weer naar binnen gedragen. De kinderen, er waren er maar drie thuis op dat moment, waren buiten aan het spelen. De ramen stonden open en ik kon hun gemurmel horen vanuit de zandbak aan de zijkant van het huis. Voordat ik het wist was het bijna lunchtijd. Ik maakte wat eten klaar en ging de kinderen naar binnen roepen. Ik keek vanuit een slaapkamerraam hoe de drie kinderen samen in het zand aan het spelen waren. Een paar minuten lang keek ik gewoon toe. Ze hadden wegen in het zand gemaakt en alle drie, inclusief mijn kleine meid, lieten ze hun speelgoedautotjes en vrachtwagens over deze wegen rijden. Ze hadden zelfs denkbeeldige vulstations en bomen gemaakt; kleine takjes die als stippen naast hun zandwegen stonden. Ik glimlachte en dacht hoe mooi het was om hen zo vredig te zien spelen en ik haatte het bijna dat ik hun spel moest onderbreken.
En juist op dat moment zag ik een beweging onder de Mirte boom die zijn schaduw over de zandbak uitstrekte. Aan de voet van de boom lag een opgekrulde slang. Ik voelde hoe de paniek mij bij mijn keel greep en ik hield mijn hand voor mijn mond om de schreeuw te onderdrukken die naar buiten probeerde te komen. Maar op dat moment voelde ik hoe een kalme hand mijn hart aanraakte en zei: "Rustig! Wees stil!" Tot mijn verbazing vertelde mijn stem de kinderen zachtjes dat ze hun speelgoed moesten neerleggen, langzaam moesten opstaan en onmiddelijk naar binnen moesten komen.
Ze luisterden onmiddelijk! Dat was op zich al een wonder -- gewoonlijk zouden ze er eerst over willen kibbelen. Het bekende "alsjeblieft nog heel even, mamma" of: "maar we willen nog niet naar binnen komen". Dat kwam omdat ze wisten dat het na de lunch gewoonlijk tijd was om een dutje te doen. Maar nu luisterden ze meteen, met een volledige gehoorzaamheid, terwijl ze hun speelgoed in het zand lieten liggen. Nu ik op dat moment terugkijk weet ik dat de hand van de HEER mijn kinderen beschermde tegen het gevaar waarvan zij zich niet eens bewust waren.
Terwijl ze gehoorzaam opstonden richtte de slang zich op alsof hij klaar was om aan te vallen. Er was nu geen tijd om te bidden, geen tijd om de naam van de HEER aan te roepen. Alleen de genade van God hield die slang op een afstand van die tere kleine armen en benen. Alleen de vrede die Hij tot mijn hart sprak hield mijn paniekerige geschreeuw binnen. De kinderen zagen het gevaar niet dat onder die boom op de loer lag en renden zorgeloos naar binnen voor hun lunch.
Toen de kinderen veilig in het huis waren, zei ik dat ze hun handen moesten wassen. Ik ging naar de garage en greep een schop. Zonder na te denken ging ik naar de zandbak en liet het scherpe eind van de schop steeds maar weer op de slang neerkomen tot deze niet meer bewoog. Ik liet hem daar achter en ging weer naar binnen om mijn kinderen hun eten te geven. Ik beefde met een soort rechtvaardige doelgerichtheid.
Na de lunch stopte ik de kinderen in bed voor hun dutje en ging toen naar buiten om de slang op te scheppen en in een kleine kartonnen doos te stoppen. Toen ik de slang zag die ik zojuist met mijn schop in een groot aantal stukken had verdeeld, realiseerde ik me waartegen de HEER mijn kinderen had beschermd. Die slang was een dodelijke mocassinslang! Mijn lichaam rilde nu van de emoties en ik viel dankbaar op mijn knieën. Alle "wat als" scenario's renden door mijn hoofd en ik wist dat ik die dag mijn eigen mirakel had waargenomen. God had me de kracht en de vrede gegeven die ik nodig had om Zijn aanwijzingen op te volgen. De slang was dood, het gevaar was geweken.
Denk aan God’s Vrede en Erbarmen
Nu, jaren later, herinnert de HEER mij aan deze dag en de lessen die ik daaruit geleerd heb. De herinnering is zo duidelijk alsof deze op mijn hart is geschreven. Ik kon op eigen kracht nooit gedaan hebben wat ik die dag deed. Mijn paniek werd gekalmeerd door de stem van mijn Redder. "Rustig! Wees stil!" is Zijn boodschap in elke situatie waar ik mee te maken kan hebben.
Het gevaar van die slang is als het gevaar van de zonde. Deze moet afgesneden worden. Er moet meteen mee afgerekend worden, zodat deze mijn ziel en mijn getuigenis niet langer kan bedreigen. Er zijn tijden waarin de HEER "slangen" in mijn leven zal toelaten. Ik moet dan naar Zijn stem luisteren en Zijn aanwijzingen opvolgen. Als ik dat doe, dan zal het resultaat inderdaad vrede en veiligheid zijn. Hoe dankbaar ik ben voor het mirakel waarin de HEER mij liet deelnemen en de lessen die Zijn perfecte wil in mijn leven blijft uitvoeren.
Lees Meer!
Vind jij deze informatie nuttig? Help ons dan door deze met anderen te delen met behulp van onderstaande social media knoppen. Wat zijn social media?
Praat over ons:
Volg ons:
|
|
| English
|
| Social Media | |
|
| |
Praat over ons:
Volg ons:
|
|
| | Reflections | |
|
| |
|
Verhalen over Genezing
God Kijkt Toe
Jezus Weerspiegelen
Comfort Zone
God's Vrede
Familieherinneringen
Anderen Troosten
Overleden aan AIDS
God's Genade
Bronnen Voor Verder Onderzoek
|
| | Aanbidding | |
|
| | Gemeenschap | |
|
| | Discipelschap | |
|
| | Bediening | |
|
| | Evangelisatie | |
|
|
| Bestaat God Wetenschappelijk? | |
|
| | Bestaat God Filosofisch? | |
|
| | Is De Bijbel Waar? | |
|
| | Wie Is God? | |
|
| | Is Jezus God? | |
|
| | Waarom Christendom? | |
|
| | Groei met God | |
|
| | Populaire Kwesties | |
|
| | Levensproblemen | |
|
| | Herstel | |
|
|
|
|
|
