God's Genade

God's Genade - Bramen, Doorns en Zoete Slagroom
Een paar dagen geleden stond ik met een wonderlijke vervoering in het midden van mijn kleine tuin. Het was vroeg in de ochtend op een mistige, regenachtige dag. Ik leek wel alsof Jaap in de Bonestaak aan het werk was geweest. Nee, er was geen gouden ei, maar. . .

Eén hoek van de tuin werd vroeger altijd gereserveerd voor tomaten, maar nu stond er een wild groeiende bramenstruik -- een bramenstruik zonder doorns. Toen ik hem bekeek kon ik mijn ogen niet geloven. Van de ene op de andere dag stond hij vol bloesems en rode bramen, die zich naar boven leken uit te strekken om de zon om meer licht te vragen, terwijl de bladeren zwaar omlaag hingen door de stromende regen. . . die in stroompjes naar de grond viel en de wortels van de struik verzadigde. Ah. . .de regen en de zon dansten samen.

In het midden van de struik zag ik drie eenzame rijpe bramen, mooi en weelderig, en ze leken me toe te roepen. Teder plukte ik de bramen. Het had twee jaar geduurd, maar het was de moeite waard geweest -- mijn mond had in afwachting al vaak gewaterd, maar ik bleef nu geduldig. De ongewoon strenge winterstorm, die vier dagen had aangehouden, had de struik het benodigde koude weer gegeven, en het was de moeite waard geweest. . .maar ik bleef nu geduldig.

Ik wachtte tot mijn man thuis kwam en bij me in het hete bubbelbad ging zitten voor ons wekelijkse, ontspannende bad -- dan bidden we en drinken we samen koffie. Ik wachtte zodat ik hem mijn nieuwe trofeeën zou kunnen laten zien.

Voordat hij ook maar een kans had om het bubbelbad in te stappen, wonnen mijn woorden het van mijn geduld en ik zei: "Kijk wat ik heb gevonden!" en ik hield mijn hand met daarin de dierbare bramen uitgestrekt. Zijn bedenkelijk blik zou een waarschuwing voor me moeten zijn geweest, maar ik was te blij om het echt op te merken.

“B,” zei hij: “Al het werk en al die ruimte . . . hoe veel bramen denk je dat je zult krijgen? Een beker vol? Is het de moeite wel waard? Het neemt zo veel plaats in in je tuin. Kun je niet gewoon wat bramen in de winkel kopen?”

Het mag duidelijk zijn dat hij niet zo dol is op deze weelderige paarse bramen als ikzelf. En dit werd zeer duidelijk toen ik hem er een gaf. Hij fronste sceptisch zijn wenkbrauwen en stopte de vrucht in zijn mond. Met een walgelijke uitdrukking, die boekdelen sprak, kauwde hij zo snel als hij kon en slikte de braam zo snel mogelijk door.

“Bah, B, hoe vies en bitter kun je het willen? Vind jij dat nou echt lekker?”

Ik stopte mijn bramen in mijn mond en ik verwachtte een zekere bitterheid, maar in plaats daarvan proefde ik een heerlijke zoetheid die mijn anticipatie rechtvaardigde.

Ik glimlachte naar hem en zei: “Zo te zien heb ik jou de verkeerde gegeven.”

“Ik betwijfel het. Waar is mijn koffie? Ik moet deze smaak uit mijn mond zien te krijgen.”

We vergaten de bramen, het gesprek veranderde van onderwerp, de dag ging verder . . .

God's Genade – Dagen Later
Enkele dagen later ging ik de kippen voeren en in mijn ooghoek zag ik een overvloed aan paars in de hoek van mijn tuin. Ik liet alles vallen, rende door het poortje en begon mijn feestmaal te plukken.

Mijn ogen waren gesloten en mijn zintuigen werden overspoeld door het zoete sap van de bramen, en God fluisterde:

“Kijk eens wat aandachtiger naar de struik en zie wat ik zie. Elke ochtend waarop je hier naar toe komt zijn de nieuwe rijpe bramen als Mijn Barmhartigheid, elke ochtend weer nieuw. Je kunt niet naar de winkel gaan om barmhartigheid te kopen; het groeit gewoon uit een relatie met Mij. Het is een geschenk.

Deze bramenstruik van jou heeft geen doorns, Mijn Lief, omdat ik deze al in jouw plaats heb gedragen. En net zoals het sap over je vingertoppen vloeit, zo liep het bloed over Mijn gezicht, en over het kruis, en betaalde dit bloed voor nieuwe barmhartigheden. . . En nu, net zoals de bramen met zoete slagroom en suiker worden bedekt, zo wordt jij door Mij bedekt.

En wanneer jij je hand naar deze struik uitstrekt, kun jij je hand ook naar Mij uitstrekken, naar Mijn Woord. En omdat ik de doorns droeg kun jij de zoete slagroom van Mijn barmhartigheid op elk moment van je leven ontvangen. Ik ben de ultieme zoetstof. En wanneer er soms bittere bramen zijn, nou, dan zijn deze een voorstelling van de dingen in je leven die wat meer regen nodig hebben, wat meer tijd in de Zoon. En soms lijkt Mijn barmhartigheid niet zoet genoeg voor je en komt deze op ongebruikelijke en soms zware manieren tot uiting. Maar, net zoals de bramen de kou nodig hadden, zo heb jij ook winterse seizoenen nodig om op de juiste manier te groeien. Dit is waar je vertrouwen in Mij om de hoek komt kijken. Vertrouw altijd op Mij want ik heb een plan voor goede zaken en niet voor kwaad. Jij bent de vreugde van Mijn hart.

Terwijl mijn barmhartigheid en mijn goedheid in je hart rijpen, zul je als een weelderige bramenstruik zonder doorns zijn, vol met bloesems en vruchten in alle mogelijke fasen van rijpheid. En wanneer anderen hun handen dan naar jouw leven uitstrekken om van jouw overvloed te eten, dan zullen zij zich niet aan doorns prikken en zullen zij geen bittere vruchten vinden, omdat jij getransformeerd bent, getransformeerd wordt en nog meer getransformeerd zult worden. Ik geef je overvloedige vreugde. Ik overgiet je vandaag met regenbuien en het licht van de Zoon. Geniet ervan, breng vruchten voort en vermenigvuldig je!”

Tranen van dankbaarheid en liefde stroomden over mijn wangen en ik keek naar mijn doornige frambozenstruik. Eén eenzame framboos staarde naar me vanuit het groen van de struik, en ik vroeg me af hoe veel "fluisteringen van God" door de bries van Zijn aanwezigheid werden meegevoerd om ook morgen weer gefluisterd te worden.

Praat over ons:

Volg ons: